جامعه ی بسیج طلاب حوزه ی علیمه ی کوثر قزوین به مناسبت روز عفاف و حجاب بیانیه ای منتشر کرد ” متن کامل بیانیه به قرار زیر است .
بسم الله الرحمن الرحیم .
ای پیامبر به مردان با ایمان بگو دیده فرو نهند و پاکدامنی ورزند که این برای آنها پاکیزه تر است زیرا خدا به آنچه میکنند آگاه است و به زنان با ایمان بگو دیدگان خود را ( از هر نامحرمی ) فرو بندند و پاکدامنی ورزند .سوره نور آیات 30و 31
عفاف و حجاب در اسلام یک مفهوم قطعی و منصوص در کلام الله است که این روز ها توسط برخی افراد کم اطلاع کم رنگ شده و به عنوان یک موضوع فرعی تلقی می شود ” این در حالی است که آیات متعدد در خصوص وظایف مردان و زنان برای حفظ عفت عمومی در جامعه ی اسلامی نازل شده است.
حجاب(نه ) بزرگ انسان به فرهنگ برهنگی و استثمار است که بر مدار سوء استفاده از جاذبه ها و توانایی انسان بر علیه انسانیت در حرکت است . فرهنگ استثمار گر و سود طلب در جهان امروز تمام استعداد های نوع بشر را در استخدام سرمایه داری و تجارت انسان قرار داده است و انسان را به استخدام تکنولوژی و تولید ثروت از طریق جسم و جان و التذاذ و بهره کشی از شهوات به دور از اخلاق و بردگی جنسی برای رسیدن به اهداف اقتصادی و سرمایه داری در آورده است .
لذا طلاب مدرسه ی علمیه ی کوثر قزوین بر خود واجب می دانند که بشریت را به خویشتن خویش یاد آور شده و او را به کرامت انسانی طبق آیه ی شریفه ی ( و لقد کرمنا بنی آدم ) دعوت نماید . لذا از مردان و زنان جهان بالاخص مسلمانان جهان و ویژه تر عزیزان هموطن میخواهیم در عالم به تفکر بپردازند و در روز های پایانی این ماه مبارک و ساعات پایانی میهمانی مقدس ” خدا را در تمامی لحظات شاهد و ناظر اعمال خویش بدانند و از غفلت بپرهیزند و برای رسیدن به معرفت الله که رضای خدا در آن است در این مسیر الگویی پاک نهاد برای جهانیان باشند . در این راستا جامعه ی طلاب از زنان مسلمان و فرهیخته برای حضور فعال ” وسیع و همه جانبه در جهت تغییر نظام استثمار انسان ” دعوت میکند و اطمینان دارد که اگر این حرکت به شکل منجسم میان سطوح مختلف بخصوص اندیشمندان جهان آغاز شود نتایج و اثرات مثبت خود را در عرصه ی مهار عوارض فرهنگی موجود خواهد داشت . و گفتمان مترقی و رهایی بخش اسلام را به تمامی مردان و زنان آزاد جهان عرضه خواهد کرد . به امید روز های نورانی و ظهور منجی عالم بشریت انشا الله .

عضو خبرگان رهبری گفت: آموزش و پژوهش ، هیج گاه در حوزه های علمیه مطرود نبوده و همیشه آثار پژوهشی بزرگان ما باعث افتخار بوده است.
آیت الله مصباح یزدی در دیدار معاون پژوهش حوزه های علمیه و مدیران پژوهشی ، ضمن بیان مطلب فوق افزود: در عهد ستم شاهی این روند به کندی گرایید ؛ زیرا حکومت به مقابله با دین و نهادهای دینی می پرداخت و لذا حوزه ها رو به ضعف رفت. آن کسی که این روند را عوض کرد، امام راحل بود. البته زمینه های آن توسط علمای حوزه و بلاد ایجاد شد؛ ولی اکثر آن ها ایده هایی را فقط مطرح می کردند؛ ولی حضرت امام توانست این مسئله را با توکل به خدا و با شجاعت خدادادی به مرحله عمل برساند.
ایشان ضمن تاکید پیشرفت های حوزه گفت: وقتی احساس کردیم هم در پژوهش سنتی و هم در پژوهش های مقارن و تطبیقی از دانشگاه های دنیا عقب هستیم، تلاش در این عرصه آغاز شد و امروز به ایمن جایگاه رسیده ایم ؛ البته دراین زمینه باید یک طراحی کلی انجام و خطوط کلی ترسیم شود. مسایل جزئی و پیشرفت کار در ادامه خود را نشان می دهد. این استاد حوزه خاطرنشان کرد: در پژوهش های اسلامی به دو عامل جنبی باید توجه کنیم؛ نخست این که پژوهش پیش فرض و مقدمه ای دارد و آن سرمایه های علمی پژوهشگر است که باید فراهم شود و براساس آن داده ها حرکت و تولید علمی ضعف های اساسی وجود داشته باشد، چه بسا به نتیجه مطلوب نرسیم و چه بسا ضررهایی را نیز ببینیم.
رئیس موسسه آموزشی و پژوهشی امام خمینی بیان کرد: هنوز هم در گوشه و کنار کشور، نغمه هایی شنیده می شود که با این شکل از کارهای پژوهشی موافق نیستند. روزهایی که این موسسه تاسیس شده بود و با تاییدات امام هم بود، برخی می گفتند که چرا نمی گذارید طلاب درس بخوانند؛ یعنی تفکر این بود که این گونه تخصص ها در حوزه نباید انجام شود که البته این فکر تعدیل شده است . ایشان گفت : در این زمینه باید افرادی را انتخاب کنیم که زمینه پذیرش تحول و نوآوری را داشته باشند؛ برای ادامه کار نیز آموزش های لازم را ببینند؛ وقتی دست ما از مواد اولیه خالی است هر قدر معمار ماهری باشیم ، پیشرفتی حاصل نمی شود . عضو خبرگان رهبری گفت : اولین عامل جنبی در پژوهش، آموزش است و اگر این آموزش به درستی انجام نشود ، هیچ کدام از روش ها درست جواب نمی دهد ؛ دومین عامل جنبی داشتن انگیزه الهی و اخلاص است. پیشرفت های علمی در این قرن با انگیزه های مادی صورت می گیرد؛ حتی در زمینه دین و اخلاقیات نیز غالباً با انگیزه های مادی انجام می شود. این مسئله برای پژوهش های دینی نه تنها مفید نیست، بلکه یک آسیب بزرگ است. البته نمی گوییم هرکسی که وارد پژوهش های دینی می شود، باید زاهد دهر باشد ، ولی باید انگیزه اصلی او در پژوهش یک انگیزه الهی باشد.
آیت الله مصباح یزدی بیان کرد: اصولاً کار دینی که برای اهداف مادی انجام می شود اگر نکبت هایی نداشته باشد ، مواهب و برکتی هم نخواهد داشت.

باید بدانی که روزه، پرده و حجابی است که خداوند بر زبان ، گوش، چشم، عورت و شکم تو کشیده است؛ تا تو را از آتش مصون دارد؛ و در حدیث نبوی آمده است که : « روزه سپر آتش است» . پس اگر اعضای بدنت در پس این پرده آرام گرفت ، امیدوار باش که مصونیت یافته ای ؛ و اگر رهایشان کردی که به پریشانی و حرکات خارج از قاعده خود ادامه دهند و پرده حجاب را بالا زنند، بی جا و از روی شهوت نظر کنند و پا را از حدود تقوای الهی بیرون نهند، ایمن مباش که آن پرده دریده شود و از آن خارج شوی».
سیری در رساله ی حقوق امام سجاد (ع) / ج اول / ص 334.
آن طور که از بیان امام سجاد (ع) پیداست همه حیثیت و منفعتی که برای روزه متصور است، همان جنبه ی ایجاد مصونیت و ملکه ی تقوی نسبت به همه اعضا و جوارح انسان است؛ چرا که هر یک از این اعضا و جوارح به نحوی در معرض تهدید قرار دارند . زبان، گوش ، چشم، شکم ، غریزه ی جنسی ، همه در معرض خطر هستند و روزه یک عمل عبادی تمرینی است که ابتدایی ترین شکلش ، با پرهیز وخودداری از آشامیدن و خوردن تحقق پیدا می کند؛ منتهی زمانی این عمل به مرحله ی کمال می رسد که تورع و پرهیز ، به همه تمایلات و خواهش ها تسری پیدا می کند ؛ یعنی همان گونه که شخص برای مدتی دهان و شکم را از لذایذ، حتی از خوردنی ها و نوشیدنی های حلال محروم می کند، چشم و گوش را از دیدن و شنیدن ناروا و حرام باز دارد و غریزه ی جنسی را مهار کند، در این صورت نتیجه ی روزه که همان توفیق در مالکیت نفس و غرایز است، برای انسان حاصل می شود و اگر انسان توانست مالک نفس خود شود ، خویش را از آتش خطرات و عواقب سوء دنیوی و اخروی شهوت پرستی حفظ کرده است.
«‌فازَ مَن غَلَبَ هواهُ و مَلَک دَواعیَ نفسِه» عیون الحکم و مواعظ ص 358 حدیث 6074
« کسی که زمام تمایلات خود را بدست گرفت و مهار کرد، رستگار است»
عدوی خانه در پهلو نشسته                    تو بر خصم برونی در ببسته
عدوی خانه خنجر تیز کرده                     تو از خصم برون پرهیز کرده
این دو بیت مضمون فرمایش حضرت رسوا اکرم (ص) است که فرمودند:
دشمن ترین دشمنان همان دشمن درونی است. عوالی اللثالی / ج 4/ ص 118/ حدیث 187
اگر انسان موفق شود بوسیله روزه و ممارست اطاعت دشمن درونی را مهار کند روزه واقعی محقق شده است.

 رمضان، فصل فراموشی کینه ها و اتحاد صفوف است

عالم جلیل القدر و اندیشمند مصلح ، امام موسی صدر، در آستانه ماه مبارک رمضان در تاریخ 21 اکتبر 1971 (مطابق 29 مهر 1350) پیام زیبا و پر معنا را در استقبال از این ماه مبارک صادر کرده اند.
متن این پیام به شرح زیر است:
مومنان ؛ دگر بار ، رمضان مبارک فرا رسیده است ؛ با شب های الهام بخش ، روزهای آموزنده و فضای آکنده از شمیم خاطرات و عبرت هایش که مایه جدیت و نظم است.
دگر بار، روزه می گیریم ، شب زنده داری می کنیم ، شعایر را دو چندان می کنیم و سرانجام عید را با شادمانی و خشنودی جشن می گیریم و پس از آن به زندگی عادی باز می گردیم . بدین سان سال ها تکرار و بر حجم خاطرات افزوده می شود.
اما بیم آن می رود که روزه به عادتی بی روح و شعایر آن به سنت هایی سرگرم کننده بدل و ماه رمضان از همه معانی اصیلی اش تهی شده باشد . با نگاهی سریع در می یابیم که این مشکل ، یعنی مشکل و مسئله روزه و رمضان ، مسئله همه عبادات و همه مناسبت هاست. این آفت به همه عبادات و ایام ، راه یافته و اماکن مقدس و شعایر دینی و همه آموزه های آسمانی را در بر گرفته است.
آیا نقش راهبری دین در هدایت آدمی به آخر رسیده است؟ و به آیین ها و خاطرات و تجمل بدل شده است؟ یا این که اساساً آموزه های دینی برای تخدیر آدمی آمده اند و از آن جا که سختی ها فرا گیرند این آموزه ها نیز همه زندگی آدمی را فرا گرفته اند.
مومنان بهتر است پیش از آن که دیگران از ما بپرسند ، ما خود این پرسش دشوار را از خود بکنیم . اما حقیقت این است که این پرسش و پاسخ ها بیش تر مطرح شده اند ، اما ما آن ها را نادیده گرفتیم ، بر آن ها چشم پوشیدیم و از سخن گفتن درباره آن ها روی برتافتیم ، تا با واقعیت دلهره آور و تلخ روبه رو نشویم.

ترجمه قرآن

نکته ای که فقها ، اذهان را به آن توجه داده اند این است که ترجمه قرآن، قرآن به شمار نمی رود و احکام قرآن را ندارد. از این قانون نیز نکاتی به دست می آید :
الف) در حال اختیار نماز گزار باید قرآن (حمد و سوره ) بخواند نه ترجمه آن را . (کشف الرموز فی شرح مختصر النافع /1/152)
تذکر به این نکته لازم است : فقها در رساله های عملیه فارسی خود ترجمه حمد و سوره و سایر ذکرهای نماز را بیان نموده اند ولی این مطلب دلیل بر این نیست که جایز است نماز به زبان های دیگر خوانده شود، بلکه نماز باید به زبان عربی آن هم با مراعات مخارج حروف باشد. تنها علتی که سبب شده فقها در رساله های عملیه خود، ترجمه نماز را بنویسند این است که نماز گزارانی که با لغت عربی آشنایی ندارند با معانی جمله های نماز انس گرفته، از حضور قلب بیشتری برخوردار باشند.
ب) کسی که اجیر شده برای تلاوت قرآن باید خود قرآن را بخواند، نه ترجمه آن را و گرنه مستحق اجرت نیست؛ زیرا اجیر کننده او را برای تلاوت خود قرآن اجیر نموده است نه ترجمه آن.