سیره های عملی و اخلاقی آیت الله طالقانی(ره):
حضرت آیت الله طالقانی قدس سره به طلبه ها خیلی اظهار علاقه می کردند و می فرمودند: در ماه، ولو یک جلسه با هم داشته باشید و اجتماع کنید. حتی اگر هم شده یک چایی دور هم بخورید و از حال همدیگر با خبر باشید. البته ما هم حرف ایشان را گوش کردیم و جلسه ای تشکیل دادیم که هر ماه به طور سیار برقرار شود. ایشان رأفت و مهربانی فوق العاده ای به دوستان مخصوصاً به اهل سادات و آبادی خود که منسوب به ایشان بودند، داشتند. روزی در چالوس بعد از منبر ایشان منزل آقای خزتو، پدرشوهر دختر ایشان رفتیم، چند نفر از کارگران در حیاط منزل ایشان مشغول بیل زدن بودند، که یکی از آن ها از سادات روستای گلیرد بود. ایشان برای احوال پرسی رفتند پیش ایشان و فرمودند: عمو حالتان خوبه ان شاءالله. آن آقا اصلاً توقع نداشت که آقای طالقانی در بین جمعیت احوال او را بپرسد. بعد از آن قضیه هر وقت پیش این سید، صحبت آقای طالقانی می شد، اشک از چشمانش جاری می شد و می گفت: اصلاً توقع نداشتم که آقای طالقانی برای احوال پرسی پیش من بیاید و به من عمو بگوید تا دیگران بفهمند که با ایشان پسرعمو هستم. به این دلجویی ایشان از سادات و دوستان اهل بیت علیهم السلام واقعاً غبطه می خوریم که چرا نتوانستیم این سرمشق را از ایشان بگیریم و با دوستان اهل بیت علیهم السلام این جور رفتار کنیم.

در روستای ما مدرسه نبود و بچه ها به روستاهای اطراف می رفتند. آیت الله طالقانی قدس سره فرمودند: ما که ایام زمستان، این جا نیستیم و هشت نه ماه کاری به منزل نداریم، همین منزل را مدرسه کنید. بعد از آن سال های سال، بچه ها از این منزل به عنوان مدرسه استفاده می کردند تا بعد مدرسه ای در گلیرد ساخته شد.

منبع : (حجت الاسلام والمسلمین کیایی نژاد، افق حوزه - 15 آذر ماه 1391 شماره 352)

www.hawzah.net

هفتم ماه ذی الحجه مصادف است با سالروز شهادت پنجمین اختر تابناک آسمان ولایت حضرت امام محمد باقر (( علیه السلام )) ، شهادت این بزرگوار را به تمامی ارادتمندان خاندان اهل بیت عصمت و طهارت تسلیت می گوییم .

امام خميني رحمة الله علیه فرمودند:

ما در عين حال که شديداً متأثر و عزادار از اين قتل عام بي سابقه امت محمد صلي الله عليه و آله و پيروان ابراهيم حنيف و عاملين به قرآن کريم گرديده ايم ، ولي خداوند بزرگ را سپاس مي گزاريم که دشمنان ما و مخالفين سياست اسلامي ما را از کم عقلان و بي خردان قرار داده است . چرا که خودشان هم درک نمي کنند که حرکتهاي کورشان ، سبب قوت و تبليغ انقلاب و معرفي مظلوميت ملت ما گرديده است و درهر مرحله اي سبب ارتقاي مکتب و کشورمان را فراهم کرده اند… »

از بيانات رهبر معظم انقلاب اسلامي:

از جمله اين توطئه ها فاجعه جمعه 6 ذيحجه 1407 ه.ق. است كه ضمن آن حضرت امام خميني (ره) پيامي در خصوص شهداي بيت الله الحرام بيان فرموده اند كه به فرازهايي از آن اشار مي كنيم:
« زائران شريف ايراني امسال پيام انقلاب و برائت خود را به جهان و به امت اسلام ابلاغ نمودند و با تقديم شهداي بزرگ به پيشگاه مقدس حق از سازندگان و بانيان سياست نه شرقي و نه غربي كعبه خداوند گشتند…
ملت بزرگ ايران نيز با تجليل گسترده خود از شهدا و شركت ميليوني خود در راهپيمايي و اعلان برائت از كفر به وظيفه انقلابي و الهي خود عمل نموده اند كه در اينجا لازم است از حضور گسترده آنان و همه اقشار و خواهران و برادران تشكر كنم….
اكنون نوبت زائران ديگر كشورها و خصوصا علما و روشنفكران و گويندگان است كه پيام مظلوميت ما را به جهان ابلاغ كنند. انشاء الله زائران محترم ايراني با گامهاي محكم و دلي آرام و قلبي سرشار از رضا و لبي خندان، شادي پيروزي خون بر شمشير و شهادت در كنار خانه خدا را جشن بگيرند و افرادي كه به مدينه منوره مشرف مي شوند سلام شهيدان به خون خفته كعبه و مجروحين خانه امن را به رسول خدا و ائمه هدي عليهم السلام ابلاغ كنند و اين توفيق بزرگ را به محضرشان تبريك بگويند و به راه خود با صلابت و اطمينان ادامه بدهند……
از اينكه خداوند هديه ها و قربانيان هاجر وار و اسماعيل گونه اين ملت بزرگ را در كنار خانه خود پذيرفته است سپاسگزار و شاكر باشند كه انشاء الله خداوند شهداي بزرگ ما را با شهداي صدر اسلام محشور و به بازماندگان آنان صبر و اجر و به مصدومين و مجروحان شفا عنايت فرمايد و شر متجاوزان را به خودشان بازگرداند و آنان را به عقوبت خود كيفر دهد.
از خداوند مسئلت مي كنم كه در اين زمان كه همه كفر و همه شرك دست به دست هم داده اند و تصميم و عزم خود را براي شكست امت اسلام جزم كرده اند و همه ضربه ها را عليه ما به كار گرفته اند ما را در حصار محكم خود و در لواي مرحمت و لطف خود حفاظت فرمايد. »
عالم گران قدر، آيت الله جوادى آملى كه در سال 1407، عازم مكه مكرمه شده بودند و از نزديك فجايع خونبار آل سعود را مشاهده كرده بودند، در كتاب «قداست و امنيت‏حرم‏» چنين نوشته‏اند: «بعد از ظهر جمعه ششم ذى الحجه 1407، هنوز راهپيمايى برائت از مشركين در مكه به پايان نرسيده، در حالى كه پيشاپيش راهپيمايان، زنان و سالمندان و معلولين جنگ تحميلى و . . . بودند، ماموران آل سعود كه به دستور مستقيم سلطان طاغى حجاز كه خود را خادم الحرمين مى‏نامد و به فرمان قطعى آمريكا، شروع به سركوب زائران غريب و بى پناه نمودند; به طورى كه صدها نفر از زن و مرد مسلمان كشته و صدها نفر ديگر زخمى و مجروح و خفه شدند . . . . اين كشتار بى رحمانه با سلاح گرم و سرد و گاز انجام شد و صفير مسلسل آل سعود در فضاى حرم امن الهى پيچيد و در ماه حرام و در بلد امين، زائران محرم را به جرم تبرى از مشركان اينچنين كشتند

منبع : www.ardabil.whc.ir

یوم ‏اللّه هفده شهریور

حادثه 17 شهریور تأثیر عمیقی بر روند نهضت مردم ایران گذاشت. با این كه ظاهرا سه هفته كشور را با آرامش نسبی رو به رو كرد، ولی نه تنها توقفی در روند انقلاب ایجاد نشد،‌ بلكه كینه عمومی از حكومت شاهنشاهی بیشتر گردید. كشور یك هفته دست به اعتصاب زد تمامی بازارها و بیشتر اماكن كسب تا 25 شهریور به عنوان اعتراض به این كشتار وحشیانه تعطیل بودند. حكومت نظامی تا واپسین روز دوام نظام شاهنشاهی پا برجا بود،‌ اما عملا كارآیی نداشت و هرگز نتوانست مقررات خشك خود را در شهرها تزریق كند.
سال پایانی حكومت پهلوی در حالی آغاز شد كه علیرغم اوج گیری اعتراضات مردمی ،‌كمتر كسی باور می‌كرد كه این رژیم نتواند سال جاری را به پایان برساند البته بودند كسانی چون امیراسدالله علم – یار همراه محمدرضا پهلوی – كه در یادداشتهای روزانه‌اش فروپاشی حكومت را پیش بینی كرده بود، ‌اما هنوز زنگ خطر جدی در بین رجال پهلوی به صدا در نیامده بود.
تابستان 1357 دوره پر التهابی آغاز شد كه به سقوط حكومت انجامید. روز شانزدهم شهریور ،‌ به ویژه در تهران ،‌اعتصاب سراسری به وقوع پیوست و همچنین به دعوت روحانیان تهرانی در این روز راهپیمایی بزرگی صورت گرفت. در مقدمه كتاب انقلاب اسلامی به روایت اسناد ساواك درباره وقایع نیمه دوم شهریور 1357 و به ویژه كشتار 17 شهریور همان سال آمده است:‌
در این حركت اجتماعی؛ همچون راهپیمایی بزرگ عید فطر (13/6/1357) مردم بار دیگر نفی سلطنت و تغییر نظام حكومتی را خواستار شدند و نیز با گل و گلاب و نقل از نظامیانی كه در خیابانها مستقر بودند استقبال كردند. این شیوه از مخالفت كه با دفع حكومت و جذب ارتش همراه بود هر چه زودتر می‌باید متوقف می‌گردید چرا كه ادامه آن موجب تزلزل هر چه بیشتر پایه های حكومت می‌شد. برپایی حكومتت نظامی تنها چاره پیش رو بود. مقامات بلند پایه نظامی و امنیتی حكومت بیش از دیگر دولتمردان به ایجاد حكومت نظامی تأكید داشتند. در واپسین ساعات روز شانزدهم شهریور اعلامیه برقراری حكومت نظامی در تهران و یازده شهر دیگر نوشته شد.

منبع : www.nahad.umz.ac.ir

پیام شهید به تمام طلاب :
دوستان من ! اگر آمده اید که روحانی شده و به پست و مقام برسید و دنبال بزرگ شدن و به دست آوردن موقعیت و ثروت باشید ، بدانید که در دنیا و آخرت ضرر کرده اید . تا دیر نشده است باز گردید ، ولی اگر آمده اید که سرباز امام زمان ( عج ) و خادم اسلام بشوید خوش آمدید ، بدانید که خداوند شما را یاری خواهد کرد .

منبع : www.tebyan.net