سید روح‌الله مصطفوی ملقب به امام خمینی رهبر انقلاب اسلامی و بنیانگذار جمهوری اسلامی ایران بودند که در 14 خرداد سال 1368 رحلت نمودند.

امام خمینی در روز بيستم جمادى الثانى 1320 هجرى قمرى مطابق با 30 شهريـور 1281 هجرى شمسى ( 24 سپتامپر 1902 ميلادى) در شهرستان خمين از توابع استان مركزى ايران در خانواده اى اهل علـم و هجرت و جهاد پـاى بـر خـاكدان طبيعت نهاد و در 14 خرداد سال 1368 هجری شمسی به ملکوت اعی پیوست.

 مروری کوتاه بر وقایع زندگی امام خمینی(ره)
امام خمینی (ره) پس از درگذشت حضرت آیت الله بروجردی به مخالفت با سیاست های طاغوت برخاست و در قیام 15 خرداد 1342 دستگیر و روانه تهران و زندانی گردید، پس از مدتی آزاد و به شهر مقدس قم مراجعت نمود. در قضیه تصویب کاپیتولاسیون (مصونیت مجرمین آمریکائی در ایران) با سخنرانی مهم و آتشین در مسجد اعظم قم دستگیر و به ترکیه و سپس به عراق تبعید گردید.

امام خمینی (ره) در سال های اقامت در عراق همچنان رهبری مبارزه با رژیم پهلوی را به عهده داشته و در سال 1357 با هماهنگی رژیم پهلوی به رژیم بعث عراق، ایشان ناگزیر از خروج از عراق شده و با عزیمت به پاریس مبارزه و انقلاب ،امام را وارد مرحله اساسی نمود.
با اقامت امام خمینی (ره) در پاریس و انعکاس سخنان و نقطه نظرات ایشان در رسانه های غربی رژیم پهلوی در ضعف و انزوا قرار گرفته و با رهبری هوشمندانه و دقیق ایشان انقلاب اسلامی مردم ایران با خروج شاه و خانواده سلطنتی از ایران به روزهای اوج خود نزدیک گردید.

 امام خمینی در سن 87 سالگی به ملکوت اعی پیوست

با مراجعت رهبر فقید ایران در 12 بهمن 1357 و هدایت انقلاب از نزدیک، صبح پیروزی در 22 بهمن ماه 1357 دمید و مردم ایران شاهد پیروزی را در آغوش گرفته بود.
با انحلال رژیم سلطنتی و پایان حکومت 57 ساله و ستمکارانه پهلوی، امام خمینی (ره) جمهوری اسلامی ایران را با آرای قاطع مردم بنیان نهاد. از 22 بهمن 1357 تا 14 خرداد 1368 حضرت امام همچنان رهبری انقلاب را به دوش کشیده و انقلاب و کشور را در حوادث خطرناکی و توطئه های گوناگون و جنگ 8 ساله تحمیلی عراق و تحریم ها به سلامت و به خوبی رهبری نمودند.

 رحلت امام خمینی (ره)

امام خمينى هـدفها و آرمانها و هـر آنچه را كه مـى بايــست ابـلاغ كنـد ، گفته بـود و در عمـل نيز تـمام هستيـش را بـراى تحقق هـمان هـدفها بـكار گرفته بـود. اينك در آستـانه نيمه خـرداد سـال 1368 خـود را آماده ملاقات عزيزى مى كرد كه تمام عمرش را براى جلب رضاى او صرف كرده بـود و قامتش جز در بـرابـر او ، در مـقابل هيچ قدرتى خـم نشده ، و چشـمانش جز براى او گريه نكرده بـود.

 سروده هاى عارفانه اش همه حاكى از درد فـراق و بيان عطـش لحظه وصال محبوب بـود. و اينك ايـن لحظه شكـوهمنـد بـراى او ، و جانــكاه و تحمل ناپذير بـراى پيروانـش ، فـرا مـى رسيد. او خـود در وصيتنامه اش نـوشـته است : با دلى آرام و قلبـى مطمئن و روحى شاد و ضميرى اميدوار به فضل خدا از خدمت خـواهران و برادران مرخص و به سـوى جايگاه ابــدى سفر مى كنـم و به دعاى خير شما احتياج مبرم دارم و از خداى رحمن و رحيـم مى خـواهـم كه عذرم را در كوتاهى خدمت و قصـور و تقصير بپذيـرد و از مـلت امـيدوارم كه عذرم را در كـوتاهى ها و قصـور و تقصيـرها بـپذيـرنـد و بـا قــدرت و تصميـم و اراده بــه پيش بروند.

 شگفت آنكه امام خمينـى در يكـى از غزلياتـش كه چنـد سال قبل از رحلت سروده است :

انتظار فرج از نيمه خرداد كشم             سالها مى گذرد حادثه ها مى آيد

 ساعت 20 / 22 بعداز ظهر روز شنبه سيزدهـم خـرداد ماه سـال 1368 لحظه وصال بـود. قــلبـى از كار ايستـاد كه ميليـونها قلــب را بـه نور خدا و معنـويت احـيا كرده بـود. بــه وسيله دوربين مخفـى اى كه تـوسط دوستان امــام در بيمارستان نصب شده بـود روزهاى بيمارى و جريان عمل و لحظه لقاى حق ضبط شده است. وقتى كه گوشه هايـى از حالات معنوى و آرامـش امام در ايـن ايـام از تلويزيون پخـش شـد غوغايى در دلها بر افكند كه وصف آن جــز با بودن در آن فضا ممكـن نيست. لبها دائمـا به ذكـر خـدا در حـركت بود.

مراسم تشییع پیکر امام خمینی (ره)

در آخرين شب زندگى و در حالى كه چند عمل جراحى سخت و طولانى درسن 87 سالگى تحمل كرده بود و در حاليكه چنديـن سرم به دستهاى مباركـش وصل بـود نافله شب مى خـواند و قـرآن تلاوت مـى كرد. در ساعات آخر ، طمانينه و آرامشى ملكـوتـى داشـت و مـرتبا شـهادت بـه وحـدانيت خـدا و رسالت پيـامبـر اكرم (ص) را زمـزمه مـى كـرد و بـا چنيـن حــالتى بـود كه روحـش به ملكـوت اعلى پرواز كرد. وقتى كه خبر رحلت امــام منتشر شـد ، گـويـى زلزله اى عظيـم رخ داده است ، بغضها تـركيـد و سرتاسر ايران و همـه كانـونهايـى كـه در جـهان بـا نام و پيام امام خمينـى آشـنا بـودنـد يــكپارچه گـريستند و بـر سر و سينه زدنـد. هيچ قلـم و بيـانـى قـادر نيست ابعاد حـادثه را و امواج احساسات غير قابل كنترل مردم را در آن روزها تـوصيف كند.

 گردآوری : بخش فرهنگ و هنر بیتوته

 منابع :farsi.khamenei.ir/aneshnameh.roshd.ir

سلام بر لحظه‏ هایی که تو را آوردند!
سلام بر لب‏های رسول اللّه‏ که میلاد تو را به درگاه پروردگار، سبحه گفت و نام یگانه‏ ات را از دست جبرئیل گرفت و در گوش عصمتت زمزمه کرد!
سلام بر لبخند سرافراز علی علیه‏ السلام ، که در طلوع تو اتفاق افتاد!
سلام بر تو، امامتِ فردای پس از علی!
سلام بر تو، شباهتِ بی‏شائبه محمدی!
سلام بر اقیانوس کرامت و سخاوتی که از دامان «کوثر» و «ابوتراب» برخاست.

مهماني حق چه باصفا شد
ميلاد امام مجتبي شد
(اين عيد بر عاشقان مبارک)

آیات و روایات متعددی درباره عظمت و جایگاه ماه مبارک رمضان وجود دارد و از روایات چنین استفاده می‌شود که آثار این ماه در هیچ یک از یازده ماه دیگر نیست. برای مثال فرموده‌اند: کسی که روزه بگیرد، دعایش مستجاب است. کسی که روزه بگیرد، مهمان خداست. کسی که روزه بگیرد، خود خدا مزد اوست. (کافی/ج6ص63) حال سؤال این است آیا آثاری که در روایات آمده برای همه روزه‌داران است؟ یعنی هر کس که روزه بگیرد، دعایش مستجاب است؟ هر کسی که روزه بگیرد، ملائکه با او مصافحه می‌کنند و خود خدا مزد اوست؟

جواب این است که روزه بر سه قسم است و هر قسم یک اثری دارد: روزه عام، روزه خاص و روزه خاص‌الخاص. روزه عام این است که شخص روزه‌دار از آن چیزهایی که روزه را باطل می‌کند و بزرگان در رساله‌های عملیه نوشته‌اند خودداری می‌نماید. آن وقت این روزه یک آثار حداقلی دارد؛ مثلاً موجب سلامتی بدن است، زکات بدن شمرده می‌شود و موجب تخفیف گناهان و نجات از عذاب الهی است.

روزه خاص چیست؟ روزه خاص این است که شخص ضمن پرهیز از مبطلات روزه، اعضا و جوارحش هم از گناه پرهیز می‌کند؛ مثلاً چشم او هم روزه است و به نامحرم نگاه نمی‌کند. زبانش هم روزه است و دروغ نمی‌گوید، غیبت و یا فحاشی نمی‌کند. پایش روزه است و در هر مجلسی حاضر نمی‌شود. گوش‌هایش هم روزه دارد، یعنی به موسیقی گوش نمی‌دهد.

آثار روزه خاص چیست؟ این‌گونه روزه اثرش همین است که یک نمازش، ثواب هفتاد نماز در ماه‌های دیگر را دارد. روزه این افراد است که سپری برای آتش جهنم می‌شود و تمام گناهانش آمرزیده می‌شود و صفای قلب می‌آورد.

امام باقر علیه السلام به جابر فرمودند: ای جابر! هر کس وارد ماه رمضان شود و روزهایش را روزه بگیرد و شب‌زنده‌داری نماید و زبان و چشم و دیگر اعضایش را از گناه باز دارد، چنان گناهانش آمرزیده می شود که گویی تازه از مادر متولد شده است. (من لا یحضره الفقیه/2/98)

حالا شخص روزه‌دار در طول روز چقدر غیبت، تهمت، فحاشی و چشم‌چرانی می‌کند، آن وقت می‌خواهد آثار معنوی روزه هم برایش لحاظ و دعایش مستجاب شود!! این‌طور که نمی‌شود. انسان باید یک مقداری خودش را کنترل کند تا بتواند مورد عنایت خاصه حضرت حق قرار بگیرد.

▪ روزه خاص‌الخاص

قسم سوم از روزه، روزه خاص‌الخاص است و این خیلی مهم است؛ یعنی شخص علاوه بر آن‌که از مبطلات روزه پرهیز می‌کند و اعضای بدنش را از گناه حفظ می‌کند. بر قوه وهم و خیالش هم تسلط پیدا کرده و قلبش نیز از غیرحق روزه دارد. پیوسته متوجه حق است و نه‌تنها معصیت نمی‌کند، بلکه فکر معصیت هم نمی‌کند. او غرق خداست؛ چنان‌چه پیغمبر صلی الله علیه و آله و سلم درباره امیرالمؤمنین علیه السلام می‌فرماید: علی، غرق در خداست. (بحارالانوار/39/313)

این قسم از روزه است که خوابشان عبادت، نفس کشیدنشان تسبیح، عملشان مقبول و دعایشان مستجاب است. بعضی از افراد، همه ثواب‌ها را برای همه روزه‌داران ثابت می‌کنند؛ در حالی‌که این‌طورها نیست. درست است که خدا ارحمن‌ الراحمین است، ولی عادل، حکیم و قهار هم هست.

 مقام مؤمن:

بندگان خدا و روزه‌داران واقعی طبق روایات به این درجه می‌رسند که «المؤمن ینظر بنورالله»؛ (بحارالانوار/7/323) یعنی مؤمن با نور خدا می‌بیند. من دیده‌ام بعضی اشخاص را که در اثر رعایت تقوا و پرهیز از گناه، گذشته و آینده را می‌دیدند. در قرآن می‌فرماید: «إنّ الله اشتری من المؤمنین أنفسهم و أموالهم بأنّ لهم الجنّة»؛ (توبه/111) یعنی خدا خریدار است، حال آیا ما هم فروشنده هستیم؟ همین روزه گرفتن، صدقه دادن، احسان به فقرا، دست‌نوازش بر سر بچه یتیم کشیدن، نماز شب خواندن در دل شب این‌ها متاع ماست و جالب این‌جاست که با نعمت‌های او همه این کارها را انجام می‌دهیم، با این حال خدا از ما می‌خرد!! بنابراین با کمال اطمینان به در خانه‌اش برو، او قبول می‌کند و می‌خرد.

شاید کسی بگوید که من فلان گناه را کردم و خدا چطور مرا می‌بخشد؟ در جواب باید گفت چه کسی است که معصیت نکرده است؟ برادران!‌ همه در نزد حق روسیاهیم، لکن خدا بخشنده است؛ به‌خصوص در وقت افطار.

زمانی که سر سفره افطار نشستی، شروع به دعا بکن و اول هم به یاد امام زمان عجل الله تعالی فرجه الشریف باش و بعد برای خودت دعا کن. مطمئناً خدا می‌بخشد، خدای خوبی داریم و به جان امام زمان عجل الله تعالی فرجه الشریف قسم، که با کریمان کارها دشوار نیست.

خداوند به همه ما توفیق مرحمت نماید تا از روزه‌داران حقیقی باشیم.

منبع: www.ofoghhawzah.com(تهیه و تنظیم: علی‌اکبر بخشی)

#کالای ایرانی

  واقعیت آن است که چه بخواهیم و چه نخواهیم گرایش به سمت مصرف کالاهای خارجی در کشور ما وجود دارد و آثار و عوارض سوء آن در همه جنبه‌های اقتصادی و اجتماعی و فرهنگی کشور قابل مشاهده است. برای اصلاح این عادت ناپسند باید دست به دست هم بدهیم و از راه های درست وارد شویم تا تحقق کامل اهداف جهاد اقتصادی را شاهد باشیم. شاید اصلی ترین گام‌های دست یافتن به این هدف را بتوان به صورت زیر خلاصه کرد:

* دست از کالای ایرانی برنداریم

تاکید بر مصرف کالای ایرانی، فقط توصیه‌ای برای مصرف کنندگان نیست. بلکه تولید کننده هم باید با ارائه کیفیت برتر و قیمت پایین‌تر، اجاره ندهد که مشتریان به کالای خارجی تمایل پیدا کنند. تولید کننده باید مصرف کننده را محترم بشمارد و کالای مرغوب به اوبدهد و مصرف‌کننده هم باید تا جنس ایرانی هست، جنس خارجی نخرد. البته به این معنای آن نیست که مردم، چشم بسته کالای نامرغوب و گران بخرند. برای ریشه کن کردن عادت مصرف کالای خارجی در کشور، نمی توان همه چیز را به حال خود رها کرد و اجازه داد فساد فراگیر شود، آن وقت با استفاده از زور و مجازات به برخورد با آن پرداخت.بلکه منظور این است که مشتریان ضمن خرید کالای داخلی، عیب و ایراد آن را هم بگیرند، انتقاد کنند و به تولیدکنندگان داخلی برای بهبود کیفیت فشار بیاورند ولی دست از کالای ایرانی برندارند و از سوی دیگر همه دستگاه‌های اجرایی و تصمیم‌گیر باید از تولید داخلی و تولیدکننده ایرانی حمایت جدی نمایند.
 

* خرید کالای ایرانی ؛ افتخار ملی

در مبارزه با عادت زشت خرید کالای خارجی باید از همه راه کارهای فرهنگی، سیاسی، اقتصادی، حقوقی، جزایی و ….. بهره جست و به یاد داشت این پدیده، یک پدیده چند بعدی است و مبارزه باید همه ابعاد آن را فرابگیرد. در این مبارزه باید از کار فرهنگی، تبلیغات و آماده سازی فکر و رفتار نوجوان و حتی کودکان بهره جست و از تاثیر رسانه‌های دیداری و شنیداری و مکتوب برای اصلاح رفتار اجتماعی استفاده کرد. در این میان آموزش و پرورش، وزارت ارشاد، صدا و سیما، دستگاه‌های آموزش عالی، مطبوعات و…. می‌توانند نقش مهم و ارزنده خود را در این راه ایفا کنند تا ایرانی با افتخار از کالای ایرانی استفاده کند.
  * خرید کالای خارجی – نابودی فرصت های شغلی

وزارت بازرگانی به همراه سایر دستگاه های مسئول باید با شناسایی کالاهای خارجی که به لحاظ کیفیت از کالاهای داخلی برتر نیستند در سطح بازارهای کشور و با اتخاذ سیاست‌های مناسب گمرکی عملاً جلوی فروش آن را بگیرد؛ چرا که خرید کالاهای خارجی برابر است با نابودی فرصت‌های شغلی و اگر کالاهای خارجی به وفور عرضه نشود خرید آن نیز کاهش می‌یابد.
  * خرید کالای ایرانی، تشویق اقتصاد ملی

کسی که می خواهد برای راه اندازی صنعت، کشاورزی و یا دامپروری سرمایه گذاری کند، باید مطمئن باشد که با ورود افراد متقلب و متخلف به بازار و واردات بی رویه کالای خارجی، تولید او تحت فشار رقابت ناسالم، به تعطیلی نخواهد کشید.
بازرگان و تاجری که سرمایه خود را به بازار می‌آورد باید مطمئن باشد که با واردت کالای خارجی یا ورود اجناس تقلبی به بازار توسط سود جویان و قاچاقچیان، ورشکست نمی‌شود. مصرف کننده ای هم که بازار می‌رود می‌خواهد، مطمئن باشد که در کیفیت و قیمت، سرش کلاه نمی گذارند. لازمه همه اینها نظارت دقیق دولت است.
در کشورهایی که اقتصاد قوی دارند. حتی انجام معاملات کوچک به دور از دید دولت، امری غیر ممکن است اما در کشورهایی که اقتصاد ضعیف دارند به راحتی می‌توان حتی با چمدان، انبوه پول نقد را جابجا و با آن معامله مخفی ترتیب داد!
* همه با هم کالای ایرانی

برای ریشه کن کردن عادت مصرف کالای خارجی در کشور، نمی‌توان همه چیز را به حال خود رها کرد و اجازه داد فساد فراگیر شود، آن وقت با استفاده از زور و مجازات به برخورد با آن پرداخت. همه دستگاه‌های دولتی وظیفه دارندد با اقدامات پیشگیرانه، اجاره شکل گیری تخلف را ندهند و دامنه ورود قانونی و غیر قانونی(قاچاق) کالای خارجی را محدود کنند، در آن صورت هر چند نمی‌شود برخورد قضایی و انتظامی را تعطیل کرد، ولی طبیعی است که این برخوردها چاره ساز نخواهد بود.

منبع : منبع : www.sekhoon.net

مطابق تعالیم قرآن و آموزه های اهل بیت علیهم السلام تغذیه نه تنها بر جسم انسان تأثیرگذار است بلکه سایر خصوصیات روحی و رفتاری او را تحت تأثیر خود قرار می دهد.

قرآن در توصیه ای کلی به پیامبر (ص) می فرماید:

یَا أَیُّهَا الرُّسُلُ کُلُوا مِنَ الطَّیِّبَاتِ وَاعْمَلُوا صَالِحًا؛ ای پیامبران، از طیبات بخورید و کارهای شایسته کنید. این آیه عمل صالح را در گرو تغذیه از طیبات می داند.

در جایی دیگر می فرماید: فلینظر الانسان الی طعامه، ای انسان به غذای خود بنگر، که این آیه هم حکایت از تأثیر گذاری تغذیه بر رفتارهای انسان دارد.

و نیز می فرماید: یا أَیّهَا النّاسُ کُلُوا مِمّا فِی اْلأَرْضِ حَلالاً طَیِّبًا وَ لا تَتّبِعُوا خُطُواتِ الشّیْطانِ؛ ای مردم از آنچه در زمین است، حلال و پاکیزه را بخورید و از گام‌های شیطانی پیروی نکنید». (1)

 تغذیه و خوراک می تواند نقش‌ بسزایی را در تکوین نفس انسان و قوای ادراکی او ایفا نماید. در روایات اسلامی هم به صراحت از آثار برخی از غذاها در تقویت حافظه و ازدیاد عقل یا بالعکس خبر داده است.

امام رضا ( علیه السّلام ) می فرماید : … اِنَّ الخَلَّ یَشُدُّ الذِّهنَ وَ یَزیدُ فی العَقلِ. سرکه، ذهن(انسان) را بیشتر و عقل را زیاد می کند.(2)

رفتار و کردار آدمی همواره از توان جسمی او تبعیت می کند و فقر و ناداری که خود عامل سوء تغذیه است می تواند کارکردهای بدن را مختل کرده و باعث بروز رفتارهای ناهنجار شود. امام رضا (ع) در مذمت فقر می فرماید: المسکنة مفتاح البوس . بینوایی کلید بدبختی و بیچارگی است.(3)

همانطور که اشاره شد تغذیه از طیبات و غذاهای حلال همواره در متون دینی مورد سفارش بوده است. تغذیه از مالی که توسط کسب حرام به دست آمده آثار سوء و غیر قابل جبرانی در پی دارد. امام رضا (ع) در حدیثی خوردن مال یتیم را مساوی کشتن او دانسته است چون او را به گریبان تهیدستی و بی‌نوایی انداخته است. (4)

خوراک‌های گوناگون، سوخت و ساز بدن را تحت‌ تأثیر قرار می‌دهد. در روان‌شناسی جدید نیز تمرکز به مغز و سیستم عصبی نهاده شده و تأثیرات زیستی بر کارکرد مغز مورد توجه واقع شده است. از این رو تغذیه تأثیرات تکوینی بر نفس دارد چرا که نفس مرتبط با بدن است و قوای ادراکی انسان تحت‌تأثیر آن است و تغذیه حلال و پرهیز از تغذیه با آن چه حرام است نیز بر تربیت انسان موثر است. امام ‌رضا (ع) می‌فرماید: خدای متعال هیچ خوردنی و نوشیدنی را جایز نکرده مگر آن‌چه در آن سود و صلاحی است و هیچ چیزی را ممنوع نکرده مگر آن‌چه در آن زیان و نابودی و تباهی بوده است. پس هرچه سودمند و توان‌بخش جسم باشد و به بدن آدمی نیرو بدهد حلال است.(5)

 یکی از مواردی که بر اخلاق آدمی و روحیات روانی او موثر است پرخوری و زیاده روی در خوردن است. امام رضا (ع) در این زمینه می فرماید: اگر مردم در خوردن به کم بسنده می داشتند، بدن هایشان سالم بود. (6)

 امام رضا (ع) همچنین در این زمینه می فرماید: بدن همانند زمین پاک و آماده برای زراعت است که اگر در آبادانی و آب دهی به آن مراقبت شود، به گونه ای که آب، نه بیشتر از نیاز به آن برسد تا آن را غرق کند و نه از اندازه کمتر باشد تا آن را به خشکی گرفتار سازد، آبادانی اش استمرار می یابد و خرمی اش بیشتر می گردد و کشت آن برکت می یابد، اما اگر از آن غفلت شود، به تباهی می گراید و علف هرز در آن می روید. بدن چنین حکایتی دارد و تدبیر آن در خوراک و نوشیدنی، چنین است. پس سامان و سلامت می یابد و عافیت در آن ریشه می گسترد. بنگر که چه چیز با تو و با معده ات سازگار است و تن تو با چه چیز نیرو می گیرد و چه خوردنی و نوشیدنی ای برای بدنت سالم تر است، همان را برای خویش مقرر بدار و خوراک خود گیر. (7)

در روایات از پرخوری نهی شده است؛ چرا که کسی که پرخوری می‌کند نمی تواند عبادت را با توجه و حضور انجام دهد و عابد حقیقی نیست و غذای زیاد مانع حضور

در عبادت است و کسی که عابد حقیقی است و مشتاق عبادت است به کمترین

مقدار غذا اکتفا می کند تا در عبادت موفق باشد

در سیره تربیتى- بهداشتی امام رضا(ع) علاوه بر توجه به سایر ابعاد، به رعایت ‏بهداشت، تغذیه سالم و نیز عوامل غیر مادى موثر در سلامتى مانند صدقه ‏و عقیقه توجه خاص شده است. امام رضا (ع) عقیقه کردن براى پسر و دختر، نامگذارى، تراشیدن موهاى سر نوزاد در روز هفتم و معادل وزن موها طلا یا نقره صدقه دادن را لازم شمرده و فرموده اند: فرزندانتان را در روز هفتم‏ ختنه کنید؛ زیرا ختنه باعث پاکى بیشتر و رشد سریع‌تر آنان مى‏شود. آن حضرت ضمن توجه به نکات تربیتی از رعایت نکات تغذیه ای غافل نبوده و همواره به تغذیه صحیح سفارش می کردند. یحیى صنعانى ‏مى‏گوید: در « منا » بر حضرت رضا(ع) وارد شدم، در حالى که جواد(ع) در دامان ‏حضرت نشسته بود و حضرت به او موز مى‏داد.

 همانطور که اشاره شد در روایات از پرخوری نهی شده است؛ چرا که کسی که پرخوری می‌کند نمی تواند عبادت را با توجه و حضور انجام دهد و عابد حقیقی نیست و غذای زیاد مانع حضور در عبادت است و کسی که عابد حقیقی است و مشتاق عبادت است به کمترین مقدار غذا اکتفا می کند تا در عبادت موفق باشد. از این رو امام رضا (ع) می فرماید: پرهیز از یک چیز، واگذاردن آن نیست. پرهیز از یک چیز تنها کم خوردن از آن است.(8) و در جایی دیگر می فرماید: هیچ چیز نزد خدا منفورتر و مکروه تر از پرخوری نیست.(9)

 پانوشتها:

1. بقره: 168

2. اصول کافی، ج 6، ص 229

3. الحیاة ج4، ص284

4. شیخ صدوق، 1378، ج 2، ص92

5. محمدرضا حکیمی، الحیاة، ج 6، ص 126

6. بحار الانوار، ج 66، ص 425، حدیث 41

7. بحار الانوار ،ج 62 ،ص 310

8. بحار الانوار ،ج 62، ص 140، حدیث 1

9. عیون اخبار الرضا،ج2، ص 36،ح91

منبع: www.article.tebyan.net