عملیاتی که حصر آبادان را درهم شکست پنجم مهر ماه ۱۳۶۰ نقطه عطفي درتاريخ ۸ سال دفاع مقدس به شمار مي آيد. در اين روز اولين عمليات گسترده ايران در مقابل ارتش متجاوز عراق پس از حدود یک سال که از اشغال بخش هایی از سرزمین اسلامی می گذشت، با موفقيت كامل صورت گرفت. 

طرح عملیات ثامن الائمه(ع)
پایدار ماندن سرپل دشمن در شرق کارون تهدید بالقوه خطرناکی برای جزیره آبادان بود زیرا با اشغال جزیره آبادان تمام کرانه شمالی اروندرود در کنترل عراق قرار می گرفت و بنادر ماهشهر و امام خمینی(ره) و تاسیسات اقتصادی و دریایی ایران در خور موسی در کنترل مستقیم و غیر مستقیم دولت عراق قرار می گرفت. در برابر چنین رویدادی کشور ایران از بخش کرانه ای شمال غربی خلیج فارس محروم می گردید و مجبور می شد برای استفاده بی خطر از آبراه دریایی، تاسیسات اقتصادی و نظامی و بندری منطقه را به بنادر دیگر مانند بندر دیلم، گناوه یا بوشهر تغییر مکان دهد که این امر مستلزم صرف میلیاردها دلار هزینه و سال های متمادی وقت بود. علاوه بر این فرمان امام مبنی بر این که حصر آبادان باید شکسته شود مسئولان جنگ را برآن داشت تا با اطاعت از فرمان امام، عملیاتی برای رفع محاصره آبادان انجام دهند. اولین بار شهيد يوسف كلاهدوز قائم مقام وقت فرماندهي سپاه پاسداران انقلاب اسلامي در بهار سال۱۳۶۰، طرح شكست حصر آبادان را كه توسط شهيد حسن باقري طراحي شده بود، به شوراي عالي دفاع ارائه داد.سرانجام این طرح بعد از تشکیل چندین جلسه بین فرماندهان ارتش، سپاه و اعضای شورای عالی دفاع در ۱۵ شهریور ۱۳۶۰ با عنوان طرح عملیاتی ثامن الائمه(ع) برای شکستن محاصره آبادان تکمیل و به واحد ها و قرارگاه ها ابلاغ شد.

پیامدهای شكسته شدن محاصره آبادان
موفقیت عملیات ثامن الائمه (ع) درابعاد مختلف پیامدهایی به همراه داشت كه آن را در دو محور عمده، داخلی و خارجی ارزیابی می كنیم.

الف - پیامدهای داخلی
۱- با انجام موفقیت آمیز اولین عملیات وسیع ایران در جبهه ها ، روحیه نیروهای رزمنده تقویت وتوانمندانه تر از پیش به نبرد با دشمن پرداختند.
۲- از نظر سیاسی وضعیت سیاسی كشور منسجم تر شد و كمتر از یك هفته بعد از این عملیات، مردم با شركت در سومین انتخابات ریاست جمهوری، حضرت آیت ا… خامنه ای را به ریاست جمهوری برگزیدند، كه این امر منجر به موفقیت بیشتر در سیاست های خارجی نظام نیز گردید.
۳- با تثبیت دولت اسلامی و وحدت نظر مسئولین نظام، موضع گیری های قاطعانه و به موقعی در قبال مسائل خارجی انجام گرفت.

ب: پیامدهای خارجی
مهم ترین پیامد خارجی این عملیات تشكیل شورای همكاری خلیج فارس توسط كشورهای حاشیه جنوبی خلیج فارس، به منظور جلوگیری از گسترش و نفوذ انقلاب اسلامی و یاری رساندن به رژیم متجاوز عراق بود، همچنین تحركات نظامی امریكا در خلیج فارس به منظور اعمال فشار بر ایران و حمایت از كشورهای منطقه بیشتر شد. آمریكا با اعزام ناوگان نظامی خود در خاورمیانه و آب های دریای عمان، مانورهایی انجام داد و تهاجم تبلیغی گسترده ای را علیه ایران آغاز كرد و با نشر اكاذیب و شایعات، وحشت بی مورد رژیم های منطقه را از ایران بیشتر كرد. صدام نیز كه خود را ناتوان از تصرف آبادان می دید، بعداز یازدهمین نشست سران عرب در «امان» كه در ۶ آذر ۱۳۵۹، تشكیل شد، چنین گفت:
ما نمی خواهیم كشورگشایی كنیم. ما فقط می خواستیم، تهدید ایران را از شهرهای خود دور سازیم!

منبع : www.alef.ir

مباهله؛ نشانگر حقانیت پیامبر اسلام(ص):
ذی الحجه آخرین ماه سال قمری به شمار می رود و در آن رویدادهای مبارکی در تاریخ اسلام رقم خورده است که از جمله مهم ترین رخدادهای آن می توان به مباهله پیامبر اسلام(ص) با مسیحیان نجران اشاره کرد. واژه مباهله از «بَهل» گرفته شده و به معنی رها کردن و برداشتن قید و بند است و در معنای کلی، نفرین و لعنت تعریف می شود.
رویداد مباهله هنگامی به وقوع پیوست که فرستاده خداوند برای انجام دادن رسالت خویش با فرستادن نامه به کشورهای مختلف به دعوت همگان به دین اسلام پرداختند و نجران یکی از شهرهای منطقه حجاز و از جمله سرزمین هایی محسوب می شد که پیامبر اکرم(ص)، مسیحیان آن دیار را به این دین آسمانی دعوت کردند اما آنان پس از دریافت این دعوتنامه با نفی سخنان حضرت محمد(ص) بر درستی باورهای خویش اصرار ورزیدند و این امر سبب شد تا ماجرای مباهله به وقوع بپیوندد.
بنابراین پیامبر اسلام(ص) به همراه اهل بیت(ع) برای اثبات آن که شریکی برای خداوند وجود ندارد و پروردگار یکتا و بی همتا است، به فرمان آفریدگار در مدینه برای انجام دادن مباهله به مسجد الاجابه در بیرون از شهر مدینه رفتند اما نجرانیان با مشاهده شکوه و جلال معنوی و الهی این بزرگواران بهت زده شدند و پس از دیدن این شرایط با مشورت و اتفاق آراء تصمیم گرفتند برای آن که دچار عذاب پروردگار نشوند به مباهله ورود پیدا نکنند و هر سال هزینه ای را به عنوان «جزیه» به حکومت اسلامی بپردازند و این چنین عظمت و حقانیت اسلام بر تمامی جهانیان اثبات و صداقت گفتار حضرت محمد(ص) بیش از گذشته آشکار شد.
این واقعه به یقین در تقویت ایمان مسلمانان و تضعیف روحیه منافقان و مخالفان تاثیری بسزایی داشته است و اهمیت آن سبب شد تا مسلمانان به انجام دادن اعمال بسیاری در این روز چون غسل کردن، روزه گرفتن، دو رکعت نماز، خواندن دعای مباهله، زیارت امیرالمومنان(ع) و احسان به فقیران سفارش شوند.
پژوهشگر گروه اطلاع رسانی ایرنا به مناسبت سالروز مباهله پیامبر اکرم(ص) با مسیحیان نجران به گفت و گو با «فرزانه حکیم زاده» استاد سیره اهل بیت(ع) و پژوهشگر حوزه علمیه جامعة الزهرا قم پرداخته است.
حکیم زاده درباره معنای واژه مباهله گفت: مباهله به معنای نفرین کردن است اما در اصطلاح این واژه به هر نفرینی گفته نمی شود. در واقع هنگامی که دو تن با یکدیگر بحث و مناظره ای دارند، یک شخص به یقین در این مناظره برحق خواهد بود اما زمانی که به نتیجه ای در آن دست نیابند و طرف باطل نیز به هیچ وجه زیرا بار حق نرود، در این صورت مباهله صورت می پذیرد.
استاد حوزه علمیه جامعة الزهرا قم در ارتباط با شأن نزول آیه مباهله در سوره عمران از سوره های مدنی بر حضرت محمد(ص) بیان داشت: در این سوره از معارف والای اسلامی، دستورهای جاودان این دین آسمانی و سرگذشت برخی قوم ها و افراد سخن به میان آمده است و آیه 61 از سوره مبارکه آل عمران، آیه مباهله محسوب می شود که پروردگار یکتا در این آیه می فرماید: «همانا مثل عیسی در نزد خدا، همچون مثل آدم است که او را از خاک آفرید و سپس به او فرمود: «موجود باش!» او هم فورا موجود شد. بنابراین ولادت مسیح بدون پدر، هرگز دلیل بر الوهیت او نیست. اینها حقیقتی است از جانب پروردگار تو، بنابراین از تردیدکنندگان مباش. هرگاه بعد از علم و دانشی که درباره عیسی مسیح به تو رسیده، باز کسانی با تو به محاجه(بحث و دشمنی کردن) و ستیز برخیزند، به آنها بگو: بیایید ما فرزندان خود را دعوت کنیم، شما هم فرزندان خود را؛ ما زنان خویش را دعوت نماییم، شما هم زنان خود را؛ ما نفوس خود را دعوت کنیم، شما هم نفوس خود را؛ آن گاه مباهله کنیم و لعنت خداوند را بر دروغ گویان قرار دهیم».
این پژوهشگر امور دینی علت وقوع مباهله را چنین برشمرد و عنوان کرد: گروهی از مسیحیان منطقه نجران در شهر مدینه، خدمت پیامبر اسلام(ص) رسیدند و چنین گفتند: «آیا فرزندی را که بدون پدر به دنیا آمده باشد، دیده اید؟» خداوند متعال در پاسخ به پرسش آنها، آیه 59 از سوره آل عمران را نازل فرمود و به آنها اعلام کرد که عیسی(ع) همانند حضرت آدم(ع) محسوب می شود که بدون پدر و مادر به وجود آمده است. وقتی که گروه مسیحی بر ادعای خود اصرار ورزیدند، حضرت محمد(ص) برپایه دستور الهی این افراد را به مباهله فراخواند. آنان تا فردای آن روز از پیامبر(ص) مهلت خواستند. روحانی بزرگ مسیحیان به آنها چنین گفت: «شما فردا به حضرت محمد(ص) نگاه کنید. اگر برای مباهله با فرزندان و اهل خود آمد، از مباهله با او بترسید و اگر با اصحاب خود آمد، با او مباهله کنید، زیرا در این صورت چیزی در بساط ندارند». فردای آن روز خاتم پیامبران(ص) همراه حضرت علی(ع)، امام حسن(ع) و امام حسین(ع) و حضرت فاطمه(س) برای مباهله آمدند و با مسیحیان نجران به گفت و گو در ارتباط با توحید پرداختند و در این مناظره فرمودند که خداوند یکتا فرزندی ندارد و حضرت مسیح(ع) پسر پروردگار نیست اما نجرانیان، سخنان رسول نبی(ص) را درباره اینکه خداوند منزه از داشتن فرزندی است، نپذیرفتند. پس از آن پروردگار آیه مباهله را بر رسول خدا(ع) نازل و فرمان مباهله با آنان را صادر کرد.
وی در ادامه افزود: پس از نازل شدن این آیه حضرت محمد(ص)، امام علی(ع) را به عنوان نَفس(جان)، امام حسن(ع) و امام حسین(ع) را به عنوان فرزندان و حضرت فاطمه(س) را نمونه واژه نسائنا(زنان ما) در آیه مباهله نامیدند. بنابراین ایشان عزیزترین خاندان خویش را با خود در این گفت و گو به همراه بردند و پیشاپیش آنان حرکت کردند و به مکانی نزدیک مسجد مدینه رسیدند. تمامی مسلمانان و مسیحیان در این محل گردهم آمده بودند، سه رییس مسیحیان به همراه تعدادی از اهالی نجران و یمن در این مناظره حضور یافتند. یکی از مسیحیانی که از دور شاهد وارد شدن رسول خدا(ص) بود، با مشاهده چهره ایشان به دیگران گفت که من چهره هایی را مشاهده می کنم که بسیار نورانی و مصمم هستند. در اینجا مصمم به این معنا است که در حقانیت خود یقین دارند و برحق محسوب می شوند.
بنابراین آنان عنوان کردند: «شک نداریم که آنان هر خواسته ای داشته باشند، اجابت خواهد شد و خداوند دعاهای آنان را مستجاب می کند و اگر دست به دعا بردارند به یقین هیچ مسیحی دیگر در زمین باقی نخواهد ماند». بنابراین مسیحیان از مباهله خودداری کردند.
حکیم زاده درباره دلیل خودداری مسیحیان از مباهله تصریح کرد: پرهیز آنان از این امر نشان می دهد که خود می دانستند سخن شان حقیقت ندارد زیرا خداوند بدون اینکه حجت تمام شود هرگز فردی را مواخذه و عذاب نمی کند. پس از اینکه مسیحیان از مباهله خودداری کردند، با حضرت محمد(ص) به مصالحه پرداختند و قرار شد تا زیر سایه حکومت اسلامی زندگی کنند و هر ساله جزیه بپردازند و این چنین از امنیت و آزادی هایی که می خواهند، برخوردار شوند. در واقع صلح نامه ای به خط حضرت علی(ع) نوشته و مقرر شد که در برابر پرداخت مالیاتی اندک، از جان و مال آنان و مردم نجران در برابر دشمنان، محافظت کنند. در این هنگام جبرئیل بر پیامبر(ص) نازل شد و آیه تطهیر را بر ایشان خواند: «همانا خداوند اراده فرمود از شما اهل بیت پلیدی را برطرف فرماید و شما را پاکِ پاک کند». پس از امضای صلح نامه حضرت محمد مصطفی(ص) فرمودند: « پروردگار عذاب سایه شوم خود را بر سر نمایندگان نجران گسترده بود و اگر از در مباهله وارد می شدند، صورت انسانی خود را از دست داده و با آتشی که در بیابان بر افروخته می شد، می سوختند و دامنه عذاب به سرزمین نجران هم کشیده می شد.»
استاد حوزه علمیه جامعة الزهرا قم با بیان اینکه از مباهله پیامبر اکرم(ص) نکته های مهمی را می توان به دست آورد، اظهار داشت: آموزه های مهم رویداد مباهله، اثبات حقانیت دین اسلام و پیامبری رسول خدا(ص) به شمار می رود. در آن زمان که نخستین سال های بعثت بود، بزرگان مسیحیت با رفتار خود ثابت کردند؛ سخنان خاتم پیامبران(ص) حق و صحیح است و خود حقیقت ها را تحریف کرده اند که در غیر این صورت از مباهله پرهیز نمی کردند. البته مساله مهم تر اثبات جایگاه اهل بیت(ع) به ویژه جایگاه امیرالمومنان(ع) بود زیرا حضرت علی(ع) جانشین برحق حضرت محمد(ص) و گنجینه علم محسوب می شد، در واقع در آیه مباهله ایشان به انفسنا تعبیر شد که نفس و جان پیامبر و از مقام و عصمت والایی برخوردار است. همچنین مباهله جایگاه ارزشمند حضرت فاطمه(س) در این دین الهی اسلام را نشان می دهد که نزدیک ترین و محبوب ترین بانوی اسلام نزد پیامبر اکرم(ص) به شمار می رود.
این پژوهشگر امور دینی در پایان گفت: رویداد مباهله برای مسلمانان بسیار مهم است زیرا هنگامه تثبیت اعتقادهای آنان محسوب می شود و به این دلیل که موقعیت اهل بیت(ع) را در جامعه به ویژه در میان اندیشمندان مسلمان، چنان استحکام بخشید که حتی مخالفان آن بزرگواران نیز نتوانسته اند از عنوان نام آنان در این میان خودداری کنند و بدین شکل خداوند متعال به این وسیله حق را اجرا کرد. البته اکنون افرادی که خواهان دانستن بیشتر درباره رویداد تاریخی مباهله هستند باید بیش از پیش به مطالعه درباره این روز بپردازند تا بتوانند با دریافتن نکته های بسیار مهم در مناظره حضرت محمد(ص) با مسیحیان، بر دانش خویش در زمینه علوم دینی بیافزایند و از بصیرت بسیار در دین شناسی برخوردار شوند.
منبع : :www7.rkhorasan.irna.ir

ای شهیدان ، عشق مدیون شماست / هرچه ما داریم از خون شماست

ای شقایق ها و ای آلاله ها / دیدگانم دشت مفتون شماست . . .

علي در عرش بالا بي نظير است

علي بر عالم و آدم امير است

به عشق نام مولايم نوشتم

چه عيدي بهتر از عيد غدير است؟

فَاعْلَمُوا مَعاشِرَ النّاسِ (ذالِكَ فيهِ وَافْهَموهُ وَاعْلَمُوا) أَنَّ الله قَدْ نَصَبَهُ لَكُمْ وَلِيّاً وَإِماماً فَرَضَ طاعَتَهُ عَلَي الْمُهاجِرينَ وَالْأَنْصارِ وَ عَلَي التّابِعينَ لَهُمْ بِإِحْسانٍ، وَ عَلَي الْبادي وَالْحاضِرِ، وَ عَلَي الْعَجَمِي وَالْعَرَبي، وَالْحُرِّ وَالْمَمْلوكِ وَالصَّغيرِ وَالْكَبيرِ، وَ عَلَي الْأَبْيَضِ وَالأَسْوَدِ، وَ عَلي كُلِّ مُوَحِّدٍ.

ماضٍ حُكْمُهُ، جازٍ قَوْلُهُ، نافِذٌ أَمْرُهُ، مَلْعونٌ مَنْ خالَفَهُ، مَرْحومٌ مَنْ تَبِعَهُ وَ صَدَّقَهُ، فَقَدْ غَفَرَالله لَهُ وَلِمَنْ سَمِعَ مِنْهُ وَ أَطاعَ لَهُ.

مَعاشِرَالنّاسِ، إِنَّهُ آخِرُ مَقامٍ أَقُومُهُ في هذا الْمَشْهَدِ، فَاسْمَعوا وَ أَطيعوا وَانْقادوا لاَِمْرِ(الله) رَبِّكُمْ، فَإِنَّ الله عَزَّوَجَلَّ هُوَ مَوْلاكُمْ وَإِلاهُكُمْ، ثُمَّ مِنْ دونِهِ رَسولُهُ وَنَبِيُهُ الُْمخاطِبُ لَكُمْ، ثُمَّ مِنْ بَعْدي عَلي وَلِيُّكُمْ وَ إِمامُكُمْ بِأَمْرِالله رَبِّكُمْ، ثُمَّ الْإِمامَةُ في ذُرِّيَّتي مِنْ وُلْدِهِ إِلي يَوْمٍ تَلْقَوْنَ الله وَرَ

هان مردمان! بدانيد اين آيه دربارۀ اوست. ژرفي آن را فهم كنيد و بدانيد كه خداوند او را برايتان صاحب اختيار و امام قرار داده، پيروي او را بر مهاجران و انصار و آنان كه به نيكي از ايشان پيروي مي كنند و بر صحرانشينان و شهروندان و بر عجم و عرب و آزاد و برده و بر كوچك و بزرگ و سفيد و سياه و بر هر يكتاپرست لازم شمرده است.

[هشدار كه] اجراي فرمان و گفتار او لازم و امرش نافذ است. ناسازگارش رانده، پيرو و باوركننده اش در مهر و شفقت است. هر آينه خداوند، او و شنوايان سخن او و پيروان راهش را آمرزيده است.

هان مردمان! آخرين بار است كه در اين اجتماع به پا ايستاده ام. پس بشنويد و فرمان حق را گردن گذاريد؛ چرا كه خداوند عزّوجلّ صاحب اختيار و ولي و معبود شماست؛ و پس از خداوند ولي شما، فرستاده و پيامبر اوست كه اكنون در برابر شماست و با شما سخن مي گويد. و پس از من به فرمان پروردگار، علي ولي و صاحب اختيار و امام شماست. آن گاه امامت در فرزندان من از نسل علي خواهد بود. اين قانون تا برپايي رستاخيز كه خدا و رسول او را ديدار كنيد دوام دارد.